สามพันราตรี

ชายผู้ที่เกลียดชังผมยิ่งกว่าสิ่งปฏิกูล กลับเคยเป็นคนคนเดียวกับที่เคยกระซิบคำรักให้ผมฟัง ณ ประเทศอังกฤษช่วงศตวรรษที่ 19 ยุคที่รากฐานของสงครามเพื่อส่งออกฝิ่นกำลังก่อตัวขึ้น 'แมคควีน เลสเตอร์' หัวหน้าบริษัทการค้าที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษอย่าง 'คลาวส์ ดิวิชั่น' และเป็นตัวการใหญ่ในการลักลอบขนฝิ่น เขาพยายามจะคว้าอำนาจมาไว้ในมือโดยการใช้สงครามเป็นเครื่องมือเพื่อแทรกซึมเข้าสู่ชนชั้นสูง ในงานสังสรรค์เพื่อล็อบบี้ผลประโยชน์ แมคควีนได้พบกับ 'เอรอน วิสฟิลเดน' หนุ่มเสเพลแห่งสังคมลอนดอน เขาเกลียดชังชายผู้นี้ที่ภายนอกดูสง่างามแต่กลับมีพฤติกรรมประหลาดเพราะฤทธิ์ฝิ่น "ไอ้หนูสกปรกที่ขายยา" "...แกคงเสียสติไปแล้วสินะ" "ฮ่าๆ คุณพูดถูกแล้วล่ะ ผมสูบฝิ่นเข้าไปจริงๆ... ผมคงอยู่ในสภาพที่บ้าคลั่งเต็มทีแล้วล่ะ..." ทายาทตระกูลดยุกผู้คัดค้านแผนการส่งทหารไปทำสงครามอย่างหัวชนฝา ชายผู้เกิดมาพร้อมความร่ำรวย เกียรติยศ และอำนาจล้นฟ้า ชายที่ชีวิตอยู่บนจุดสูงสุดและมองลงมายังโคลนตมเบื้องล่างด้วยสายตาเหยียดหยาม แม้จะมองว่าเอรอนเป็นคนที่น่ารังเกียจที่สุด แต่แล้วแมคควีนก็ประสบอุบัติเหตุตกจากม้าในการแข่งล่าสัตว์จนสูญเสียความทรงจำไปทั้งหมด เมื่อฟื้นขึ้นมาในกระท่อมซอมซ่อ เขากลับพบกับชายรูปงามแปลกหน้าที่อ้างตัวว่าเป็นศิลปินที่เก่งที่สุดในอังกฤษ และบอกว่าแมคควีนเป็นเพียง 'คนรับใช้' ของเขา "แล้วผมควรเรียกคุณว่าอะไรดีครับ?" เอรอนวางไม้ในมือลงบนโต๊ะแล้วจ้องมองกลับมาด้วยสายตาเย็นชา "นายต้องเรียกฉันว่า 'เจ้านาย'" "......เจ้านายงั้นเหรอ?" เจ้าของกระท่อมผู้ที่ดูดีแต่เปลือกกลับมีนิสัยประสาทเสีย หยิ่งยโส และรุนแรง "นี่นิสัยของคุณมันเลวร้ายมาตั้งแต่เกิดเลยหรือไง?" "ว่าไงนะ? แกพูดอะไรนะ..." "ผมถามว่าคุณทำแบบนี้กับคนที่คอยดูแลคุณอยู่ตลอดเลยงั้นเหรอ" ทว่าในกระท่อมที่ห่างไกลผู้คนและไร้ซึ่งทางออกแห่งนี้ เมื่อโลกเหลือเพียงเราสองคน... แมคควีน เลสเตอร์ ก็เริ่มเกิดความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ต่อเจ้านายของเขา ผู้ที่มักจะกลับมาหาเขาในสภาพเต็มไปด้วยบาดแผลอยู่เสมอ...