อย่ามาร้านเครื่องเขียนของนางร้ายกันเลยนะ!

ฉันได้เข้ามาสวมร่างนางร้ายที่ไร้ความสามารถและทำแต่ความชั่วร้าย เพื่อให้ได้รับความรักจากพระเอก ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคู่หมั้นของเขาอยู่แล้วก็ตาม “สิ่งไร้ค่าแบบเธอไม่คู่ควรที่จะอยู่ในตระกูลฉัน รับเงินนี่แล้วไสหัวไปเดี๋ยวนี้!” "ค่า ลาก่อนนะคะ!" ฉันที่โดนไล่ออกจากตระกูลจึงรับเงินนั้นมา และเอาไปเปิดร้านเครื่องเขียนตามความฝันที่หน้าอะคาเดมี "เด็ก ๆ รอฉันก่อนนะ!" แต่...ไม่รู้ว่าทำไมเหล่าลูกค้าตัวน้อยของฉันถึงดูแปลก ๆ นี่สิ “ฉันจะหาผู้ชายที่ทั้งหล่อ ทั้งสุภาพและไม่ทำผิดศีลธรรมเหมือนกับท่านพี่ของฉันให้เองค่ะ!” มิริซาน้องสาวของเลนอกซ์พูดออกมาอย่างมุ่งมั่น “งั้นท่านพี่ของผมที่เป็นองค์รัชทายาทล่ะ เป็นไง?” แอกซิออนก็เชียร์พี่ชายสุด ๆ “...เจ้าแห่งหอคอยเวทมนตร์คนนั้นดีที่สุดแล้วละ” หืม? เจ้าตัวโกงของนิยายเรื่องนี้เนี่ยนะ เฮ้อ... ไม่มีวันไหนที่ร้านเครื่องเขียนของฉันจะสงบสุขเลยสักวัน ทำไมฉันต้องมาพัวพันกับวีรบุรุษของจักรวรรดิ องค์รัชทายาท...ไหนจะเจ้าแห่งหอคอยเวทมนตร์อีก ช่วยฉันด้วย! ฉันก็แค่อยากใช้ชีวิตอย่างปกติสุขเท่านั้นเองนะ!