เลดี้วัตถุนิยม | Materialistic Princess

"ปกติการสวมร่างในนิยายนั้น ต่อให้จะได้เข้าสวมร่างตัวร้ายที่ใกล้ตาย ก็ต้องเป็นลูกสาวบ้านเศรษฐีไม่ใช่เหรอ? ยิ่งถ้าเป็นตระกูลดยุกด้วยแล้วก็ต้องยิ่งรวยเข้าไปใหญ่! แต่ฉันกลับได้มาเป็นโรเซเลีย เลดี้แห่งตระกูลดยุกคาเนฟที่ยากจนข้นแค้นสุด ๆ จากนิยายเรื่อง “เสี้ยวความรู้สึก” เนี่ยนะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังพอมีลู่ทางให้รวยทางลัดได้อยู่ ฉันจะใช้ประโยชน์จากเนื้อเรื่องในต้นฉบับเพื่อเข้าหาอาร์น็อก แอชเชอร์ พระเอกของนิยายผู้ที่ไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกได้เพราะสูญเสียชิ้นส่วน ของจิตวิญญาณไปจากคำสาปของแม่มด “หม่อมฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอารมณ์และความรู้สึกเพคะ” พูดจบ ฉันก็สะดุดชายกระโปรง ล้มลงประกบริมฝีปากกับเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ และใบหน้าของเขาที่ไม่เคยแสดงสีหน้าใด ๆ ราวกับหุ่นขี้ผึ้งไร้ความรู้สึก ก็แสดงสีหน้าออกมาอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก! “นี่คือวิธีพิเศษที่จะช่วยให้รู้สึกถึงอารมณ์ได้เพคะ” “อย่างนี้นี่เอง” อาร์น็อกพยักหน้าและออกคำสั่งกับอัศวินของเขาว่า “จับกุมตัวผู้ร้ายที่พยายามปลงพระชนม์ไปเดี๋ยวนี้”