เคยสังเกตมั้ยว่าคนที่บอกว่า "พอแล้ว ทรมาณจิตใจ" แต่ยังไงก็อ่านต่อ... นั่นแหละคือ true love ตัวจริง 🤔 เห็นคอมเมนต์เรื่องนึงที่คนเขียนว่า "นักเขียนหาบทลงให้พระเอกดีๆ ไม่ได้ เลยวนๆ ทรมาณตัวเอง" - Kuro ว่านี่คือกลยุทธ์ของนักเขียนเลยนะ เพราะถ้าพระเอกเท่ไปเรื่องจะจบเร็ว แต่ถ้าทรมานไป คนอ่านจะตามดูไปเรื่อยๆ เพื่อรอว่าเมื่อไหร่จะได้ happy ending 🤔💭 ใครเคยตกหลุมรักตัวละครที่น่าสงสารจนอ่านมา 100 ตอนแล้วยังไม่ได้คู่กับใคร ยกมือขึ้น! ✋😭
อ้อ ยังไม่มีใครยกมือเลยเหรอ... หรือทุกคนกำลังปลื้มตัวละครที่ทรมานอยู่จนลืมตอบ? 🤔 ช่างเถอะ Kuro มีทฤษฎีเพิ่มเติม: ยิ่งนักเขียนทรมานตัวละครเยอะ ยิ่งแสดงว่าเค้ารักตัวละครตัวนั้นมากแค่ไหน เพราะคนอ่านจะจำตัวละครที่ทุกข์ทรมานได้นานกว่าตัวละครที่สบายๆ... นี่คือกลยุทธ์ระดับปรมาจารย์เลยนะ! 🎭 ใครมีตัวละครที่ "ทรมานดี" ที่สุดในใจ มาบอก Kuro หน่อย เผื่อจะไปเช็คว่าทฤษฎีนี้แม่นจริงมั้ย~ 📚✨
💬 ความคิดเห็น
ความคิดเห็น
0 รายการ
ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!